siedziąc w mojej trumnie i słuchając w Anty koncertu KSU stweirdziłam że los mnie nie kocha i zostanę sama na zawszę. Najgorsze chwile to są wtedy gdy odczuwam samotność w jakiś wieczur, gdy idę parkową aleją i widze na ławkach pary, gdy widzę ludzi trzymających się za rękę. Wtedy ja też chcę aby mnie ktoś przytulił, uścisnoł mą dłoń, pocałował, poweidział coś miłego do uch. To jest takie przygnębiające, wiem że już zawszę będe sama , bo nikt nie chcę mnie pokochać to jest smutne, ale mam jeszczę nadzieję, bo nadzieję zawsze tżeba mieć...