wiesz, poznałam kogoś. Nie, to nie kolejny niedojrzały człek, on jest młodszy metrykalnie, ale jaki dojrzały emocjonalnie. Wiesz, ja go bardzo lubię, nawet po jego poznaniu, dzięki twoim krótkim namową udało mi się coś stworzyć, siadłam i przelałam to co czuję na papier, splotłam je kolejnymi linijkami. Wiesz, on jest inny, taki niecodzienny i nie dowierzam, że on istnieje, wciąż myślę ,że to sen, że się obudze i wszystko pryśnie, że on i nasza przyjaźń,, tak nasza przyjaźń, bo jesteśmy przyjaciółmi, myślę że to kiedyś pryśnie, że on zniknie, że ja coś zepsuję. Ale ja nie chcę ja się boje, że znów skrzywdzę, że znów zawiodę kogoś, że znów będe się bała, ja wciąż się boję!!!!!!!! Wiesz, bo ja sobie tego nie wyobrażam, ja się boję, a przyjaźń...rozumiesz, wiesz o co mi idzie, ja się boję, boję się że przyjaźń zniknie, a na jej miejscu powstanie coś innego, coś kruchego, jakaś nikła niepoprawna magia, coś co pryśnie po miesiącu, dwuch. Boję się, że ja znów zawiodę, że znów będzie mi się tylko zdawać...ja tego nie chcę. * * * Spalam się, Spalam się każdej zoży. Gdy nie ma Cię, gdy świt, gdy słońce za horyzontu wyłania swe ciepło. Odnawiam się. Odnawiam się powrotem Gdy wiosną ślesz mi latawce. Jestem gdy śnię Jestem gdy czuję twój zapach włosów Gdy ty przepełniasz mnie. Znikam gdy ty odchodzisz Odchodzisz w czarną nicości dal.